†Ηε†ΰЯК© :: ┼ђє ðřăċû└ă Šă¢ŖǺΜΞΠ†σ

เห็นเพื่อนมันทำออกมา (ในบล๊อกมันน่ารักดีเลยไปถามมันเอา) แล้วก็พยามสร้างลุงไก่ตุรกีออกมาให้เหมือน แต่มันได้แค่นี้อ่ะ

....ลุงไก่เวอร์ชั่นอะร๊ายยยยยยยยยยยยย..

หน้ากากหาได้เหมือนสุดได้แค่นี้

แล้วกีต้าร์....

กีต้าร์สองอัน....

มันคืออะไรฟะเฮ้ยยยย

ขนเฟอ...?????

แล้วทิวลิปข้างหลังละเฮ้ยยยย

(ลืมอีกละ...เฮตาเลียเป็นการ์ตูนสมมุตคิสร้างขึ้นมาเพื่อความบันเทิงเท่านั้นนะจ๊ะ)

ดูๆไปเหมือนอิซายะชอบกล

Make your own Dream

ขี้เกียจอัพ

 เอาง่ายๆเลยละกันว่าขี้เกียจอัพ(โดนคนอ่านเตะกระเด็น)

.เอ้า เอายาวๆก็ได้..ว่ากันตามตรงนะว่าช่วงนี้ไม่ค่อยแฮปปี้เท่าไหร่ฟร่ะ (ตังค์มือถือเสือกหมดอีก ว้อยย อยากโทรหาเพื่อนมานั่งฟังตรูบ่นน ไอ้แต่สบู่.....แป้กสาดด ช่างเหอะ) เรื่องเรียนก็บีซี่ดี..

เออ นอกเรื่องอีกหน่อย บล๊อกของแมวมะม่วงเป็นบล๊อกแรกที่เข้าไปเยี่ยมในรอบหลายเดือนเชียวนะ น่าภูมิใจใช่มั้ย?? (โดนมันด่าอีกหน...)

เอ้า เข้าเรื่อง

ตอนนี้ขอบ่นว่าโดนงานกะวิชาคณะแดกสมองไปเรียบร้อย.... ทำให้ผู้ติดเชื้อเกิดอาการนอยด์ เบลอ เอ๋อ สมองล่องลอย จิตใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัวเป็นโรคที่ร้ายแรงมาก.....ร้ายแรงจนรัฐบาลต้องเลิกสนใจในเอ็มเจ็ดเก้าเลย(จะโดนดราม่าอีกมั้ยเนี่ย) แต่เอาเหอะ ผมก็งานวิจัยเกี่ยวกับโรคของตนเองมานำเสนอตามแบบผลงานวิชาการเลยทีเดียว...

ชื่อโรค....แอ๊คเคาต์เดรน

ชื่อวิทยาศาสตร์ Accountantcyious Drainious

ชื่อสามัญ...บัญชีแดรกสมอง

การติดเชื้อ

ขั้นต้น

ก) ยังมีสติสัมปชัญญะอยู่ สมองยังโดนแดรกนิดหน่อย แต่ยังพอพูดกับใครรู้เรื่อง ความรู้เรื่องโมเอะโอตาคุยังอยู่ครบ

ขั้นกลาง

ข)สมองเริ่มโดนแดรกเป็นสองสามเท่า ความรู้เรื่องโอตาคุกับโมเอะยังพอรู้เรื่อง แต่จะเริ่มงงๆและเบลอ

ขั้นร้ายแรง

ค)สมองโดนแดรกไปหมดแล้ว กลายเป็นคนปกติเต็มตัว ในหัวมีแต่ตัวเลขวิ่งวน อันตรายมากกถึงมากที่สุด ไม่มีความรักกับโมเอะที่เคยเลิฟอีกต่อไป รู้สึกเฉยๆอย่างมาก......

ให้รีบรักษาด่วน

ผลกระทบข้างเคียง

ก)เริ่มพูดกับเพื่อน(ที่เคยปกติในสายตาเรา เช่นพวกโอตาคุ)ชักไม่รู้เรื่อง หากร้ายแรงมากอาจจะเสียเพื่อนได้ อัตรายสุดๆ

ข)เริ่มเสียดายเงินที่เราใช้ไปกับโมเอะ แล้วมองว่ามันไร้สาระ

ค)ชีวิตคุณจะมาปกติอีกครั้ง(มันผลเสียตรงหน๊ายยยยยย)

ปัจจัยสี่ยงในการติดเชื้อ

ก)เมื่อเรียนคณะบัญชี คุณมีโอกาสติดเชื้อมากกว่าคนอื่นล้านเท่า

ข)หนังสือหลักการบัญชีทุกเล่ม

วิธีการรักษา

ก)ให้เพื่อนเราช่วยดึงเรากลับมาให้ปกติซะ

ข)ไปงานโด แคป บ่อยๆ

ค)เสพโมเอะเยอะๆ แต่ถ้าอาการยังไม่ดีขึ้นก็ตัวใครตัวมัน

จบซักที เอนทรี่นี้ไร้สาระมาก......และเกรียนแตกนรกจริงๆ

ไหว้ล่ะ....อย่าโยนหรือปาอะไรใส่นะ ขอร้อง

(ถึงแมวมะม่วงนิดหน่อย..เอาไว้เมิงถึงบ้านเมื่อไหร่ บอกตรูนะ เดี๋ยวจะโทรไปหา กำลังอยากรักษาอาการตัวเองอยู่)

อันดับ 1: ปราสาทบราม, โรเมเนีย
บนเทือกเขาคาร์พาเธียนอันห่างไกลในประเทศโรเมเนีย ตำนานของผีดูดเลือด ท่านเคาท์แดร๊กคิวล่า (Count Dracula) อยู่ที่นั่น เรื่องของท่านเคาท์ตั้งต้นตั้งแต่ศตวรรษที่ 15 อ้างถึงเจ้าชายคนหนึ่งชื่อ Vlad Dracula (ลูกชายแห่งมังกร) ผู้ไร้ความเมตตาและเป็นปรปักษ์กับชาวคริสเตียน นำกองทัพสองหมื่นคนโจมตีชาวออตโตมันแล้วใช้เหล็กแทงทะลุจากลำไส้ขึ้นไปตามกระดูกสันอกทิ้งไว้ทั่วป่า การดั้นด้นเดินทางสู่ปราสาทที่สร้างด้วยสถาปัตยกรรมยอดแหลมสไตล์กอธิคของเจ้าชายผู้กระหายเลือดองค์นี้ กลายเป็นตำนานของผู้ต้องการแก้แค้น และเกิดเป็นตำนานผีดูดเลือดในที่สุด


อันดับ 2: อัลคาแทรซ, ซานฟรานซิสโก
นี่คือคุกที่มีชื่อเสียงที่สุดของอเมริกา อัลคาแทรซ (lace>Alcatrazlace>) คุกที่ไม่มีใครแหกสำเร็จ ถึงแม้จะมีนักโทษพยายามใช้ของชิ้นเล็กๆ ตัดซี่กรงเหล็กและแอบว่ายน้ำหนีออกไป แต่ก็ไม่ปรากฏว่าเขามีชีวิตรอดไปได้ นักโทษหลายคนตายในห้องขังที่นี่ ส่วนหนึ่งตายเพราะบาดแผลติดเชื้อ และนี่เองเป็นที่มาของเสียงประหลาดมากมาย เช่น เสียงตัดเหล็ก เสียงปิดประตูห้องขัง เสียงหวีดร้องจากใต้ดิน และความรู้สึกถูกจ้องมอง แม้ที่นี่จะเปิดเป็นสถานที่ท่องเที่ยวแล้วก็ตาม

(ผมไปมาแล้วล่ะ แต่ไม่ได้เข้าไป บู่)


อันดับ 3: ปราสาทเอดินเบอร์ก, สก็อตแลนด์
ปราสาทยุคกลางอันสง่างามแห่งนี้ ปราสาทเอดินเบอร์ก ภายในเต็มไปด้วยห้องว่างเปล่า ทางเดินแคบๆ และเสียงสะท้อนแห่งความตาย เนื่องจากภายในปราสาทแห่งนี้ แม้แต่ตามถนนแคบๆ นั่นก็ด้วย ใช้เป็นที่กักขังและหลุมฝังศพในคราวเดียวสำหรับนักโทษและคนเป็นโรคระบาด รวมทั้งศพของนักตีกลองที่หัวขาดจากการทำสงครามกับฝรั่งเศสและสงครามประกาศอิสรภาพของ
อเมริกัน เสียงร่ำลือของวิญญาณที่นี่ทำให้ทีมนักวิทยาศาสตร์นำโดย ดร.ริชาร์ด ไวสแมน จากมหาวิทยาลัยเฮิร์ตฟอร์ดเชียร์ เดินทางมาพิสูจน์ในปี 2001 และพบปรากฏการณ์ที่หาคำตอบไม่ได้
(อันผมก็ไปฝากรอยเท้าไว้เหมือนกัน แต่สวยนะ สวยมาก)

อันดับ 4: บ้านวินเชสเตอร์, แคลิฟอร์เนีย
เมื่อสามีของซาร่าห์ วินเชสเตอร์ เสียชีวิตในปีค.ศ.1881 เรื่องลึกลับก็เกิดขึ้นกับเธอมากมาย ภรรยาม่ายผู้นี้เชื่อว่าเธอจำเป็นต้องหาวิธีป้องกันตัวเองจากวิญญาณที่ตายจากการถูกย
ิงด้วยปืนไรเฟิลส์ยี่ห้อวินเชสเตอร์ที่สามีเธอประดิษฐ์ขึ้น ปืนวินเชสเตอร์ (Winchester) รุ่นปี 1873 ได้รับการขนานนามว่า 'ปืนพิชิตตะวันตก' หมอผีแนะนำซาร่าห์ให้ค้นหาบ้านที่เป็นที่สิงสถิตของวิญญาณที่มีความเมตตาและปัดเป่าว
ิญญาณชั่วร้ายออกไป แทนที่จะย้ายออกไป ซาร่าห์จ้างช่างไม้มาต่อห้องให้กับบ้านสไตล์วิคตอเรียนของเธอเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ เป็นเวลาถึง 31 ปีจนกระทั่งเธอตายในปีค.ศ.1922 หลังจากซาร่าห์ตาย ช่างไม้เริ่มได้ยินเสียงกระซิบเรียกชื่อพวกเขา ได้ยินเสียงฝีเท้า รวมทั้งเห็นวิญญาณซาร่าห์ คุณอยากไปชมบ้านวินเชสเตอร์ของซาร่าห์หรือไม่


อันดับ 5: เกาะโพลลีเพล, นิวยอร์ก
กลางแม่น้ำฮัดสัน เกาะโพลลีเพล (Pollepel Island) ของนิวยอร์ก มีประวัติศาสตร์ที่น่ากลัว เกาะแห่งนี้เป็นยุทธภูมิสำคัญในช่วงสงครามประกาศอิสรภาพของชาวอเมริกัน ยุคต้นศตวรรษที่ 19 เกาะแห่งนี้ครอบครองโดยชาวสกอตแลนด์ ฟรานซีส แบนเนอร์แมน ผู้ผลิตปืนพก เขาสร้างโกดังสินค้าด้วยรูปแบบปราสาทของชาวสก็อตที่มีหอคอยสูง หลังจากที่เขาเสียชีวิตในปี 1918 ปรากฏว่าดินระเบิดและลูกปืนใหญ่น้ำหนักรวมกันกว่า 200 ปอนด์เกิดระเบิดขึ้น ส่งให้ชิ้นส่วนบางส่วนของปราสาทลอยไปไกลถึงตัวเมืองนิวยอร์ก แรงระเบิดทำให้เรือบรรทุกสินค้าและเรือขนส่งผู้โดยสารระเบิด ชนฝั่ง และจมลงสู่ก้นแม่น้ำ ผู้คนมากมายเสียชีวิตฉับพลัน ณ ที่แห่งนี้



อันดับ 6: บ้านแฮคเกอร์, สหรัฐอเมริกา
ตำนานของบ้าน แฮคเกอร์ (Hacker) เกิดขึ้นกว่าร้อยปีก่อน ตำนานนี้ไม่มีท่าทีว่าจะสิ้นสุด เนื่องจากเหตุการณ์เลวร้ายยังคงเกิดขึ้นอย่างต่อเนื่อง บ้านแฮคเกอร์ตั้งอยู่บนถนนที่แยกจากถนนวินสตัน-สาเลม ในรัฐนอร์ทแคโรไลนา สร้างอยู่เหนือหลุมศพชาวอเมริกันพื้นเมือง สถานที่อันถูกสาป เรื่องสยองขวัญเริ่มขึ้นในปีค.ศ.1821 นายทหารหลายคนยุคนั้นอ้างว่าพวกเขายิงปืนใส่คนนับสิบที่ยิงเท่าไหร่ก็ไม่ตาย ร้อยปีต่อมาบ้านแฮคเกอร์กลายเป็นโรงพยาบาลและห้องทดลอง มีรายงานที่ไม่ชัดเจนว่าศพหลายศพหายไปหลังจากไฟไหม้ใหญ่ในปีค.ศ.1930 ทิ้งไว้แต่เพียงหลุมวางเปล่า ซึ่งดร.โจห์นาส แฮคเกอร์ เจ้าของห้องทดลองอ้างว่า นี่เป็นผลมาจากการทดลองที่เขาได้ฉีดสารบางอย่างเข้าไปในร่างกายคนไข้ของเขาก่อนพวกเข
าเสียชีวิต บ้านแฮคเกอร์ได้รับการบูรณะขึ้นใหม่เพื่อใช้ทำพิธีเกี่ยวกับการฝังศพ และชาวเมืองก็พยายามโปรโมทให้ที่นี่เป็นสถานที่ท่องเที่ยว ที่ซึ่งไม่มีใครยอมมาอาศัยอยู่


อันดับ 7: แดร็คสโฮล์ม สล็อต ,เดนมาร์ก
คฤหาสน์ แดร็คสโฮล์ม สล็อต (Dragsholm Slot) สร้างขึ้นในศตวรรษที่ 13 เพื่อเป็นที่อยู่ของบิชอปส์แห่งโรสไคลน์ คฤหาสน์หลังนี้สร้างในสไตล์บาร็อค ตกทอดมาถึง เจมส์ เฮปเบิร์น เอิร์ลแห่งโบธเวล สามีคนที่สามของแมรี่ สจวร์ต ราชินีแห่งสกอตแลนด์ เขาเสียชีวิตที่นี่ในปีค.ศ.1578 คฤหาสน์แห่งนี้มีสาวใช้มากมาย เรียกกันว่า white lady หนึ่งในนั้นแอบมีสัมพันธ์กับหนุ่มสามัญชน เมื่อถูกจับได้ เธอถูกขังลืมไว้ในคฤหาสน์แห่งนี้ ต่อมาในช่วงปีค.ศ.1930 นักท่องเที่ยวผู้โชคดีคนหนึ่งมือซน เอานิ้วไปแหย่ผนังปูนที่มีรอยแตกร้าวเล่น สิ่งที่เขาทำให้ทุกคนเห็นผ่านรอยร้าวบนผนังคือโครงกระดูกในชุดเสื้อคลุมสตรี เท่านี้ที่นี่ก็กลายเป็นสถานที่ท่องเที่ยวที่ 'ฮอต' ขึ้นมาทันที เพราะเสียงร่ำลือที่ว่าวันดีคืนดี white lady จะแวบมาให้เห็น


อันดับ 8: ปราสาทบรีซัค, ฝรั่งเศส
ตามประสาของปราสาทในฝรั่งเศสที่ต้องตกแต่งประดับประดาอย่างสวยงามตามแต่ใจตัวเอง ปราสาท บรีซัค (Brissac) กลางหุบเขาลัวร์ขนาด 7 ชั้น มีห้องมากกว่า 200 ห้อง เพดานทาด้วยทองคำ ม่านลายดอกประดับผนังและพรมลายดอกไม้เข้าชุดกันชนิดผู้มีโอกาสมาเยือนแทบลืมหายใจ เฟอร์นิเจอร์ไม้แกะสลัก เสาปราสาททำจากแก้วคริสตัล ไม่ใช่สถานที่ที่แย่เกินไปที่จะอยู่อาศัย ยกเว้นความจริงที่ว่าคุณจะต้องอยู่กับวิญญาณของ ชาร์ลอต (มาดามของจาร์ค เดอ บรีซ)และชายชู้ของเธอ ทั้งคู่ถูกสังหารที่นี่ หลังจากทั้งคู่ถูกปลิดชีวิต บรีซก็ต้องบอกขายปราสาทในเวลาไล่เลี่ยกัน เพราะไม่สามารถทนกับเสียงร้องโหยหวนกลางดึกของผีชู้รักคู่นี้ได้


อันดับ 9: รถไฟใต้ดินกรุงมอสโก, รัสเซีย
ในเมืองที่มีอายุเก่าแก่เกือบ 900 ปีแห่งนี้ มอสโก ผ่านวันเวลาที่เคยครอบครองโดยจอมเผด็จการผู้กระหายเลือดนับร้อยปี คอมมิวนิสต์ผู้ไม่ยอมอ่อนข้อ และจักรพรรดิรัสเซีย ต่างก็พยายามขุดเมืองนี้ให้รอดพ้นจากเรดาร์ ด้วยเหตุนี้ลึกลงไปใต้ดินกว่า 700 เมตร มอสโกจึงเต็มไปด้วยเครือข่ายคลองขนาดมโหฬารที่มีความตื้นลึกต่างกันถึง 15 ระดับที่พัฒนามาเป็น 'รถไฟใต้ดิน' เส้นทางคมนาคมที่พัฒนามาจากสถานที่ที่เคยเป็นบ้านคนจรจัด นักต่อต้าน ศิลปิน ผู้ถูกเนรเทศ และหลุมศพของผู้ถูกสังหารหมู่ รถไฟเที่ยวสุดท้ายของคืนจะให้ความรู้สึกอย่างไรกันนะ


อันดับ 10: แคมป์กราวนด์, สหรัฐอเมริกา
สถานที่แห่งนี้ชื่อ แคมป์กราวนด์ (Campground) ความจริงแล้วตัวสถานที่ไม่มีเรื่องสยองขวัญใดๆ แต่เจ้าของนี่สิ พยายามทำทุกวิถีทางเท่าที่จะคิดออก เพื่อสร้างจุดดึงดูดใจให้กับสถานที่ จุดดึงดูดใจที่เจ้าของสถานที่คิดนั้นไปไกลถึง 'ความลี้ลับ' และ 'เวทมนตร์คาถา' เพื่อทำให้สถานที่แห่งนี้ดูน่ากลัว ความพยายามของเขาสำเร็จถึงขนาดที่ว่า สมาคมสถานที่หลอนนานาชาติ (International Association of Haunted Attractions) รับแคมป์กราวนด์เข้าเป็นสมาชิก

แคมป์กราวนด์ เป็นสถานที่พักแรมตั้งอยู่กลางป่าใน ฟอร์ต มิลล์ มลรัฐเซาท์แคโรไลนา ประเทศสหรัฐอเมริกา มีทั้งสถานที่สำหรับจอดรถบ้านเคลื่อนที่ และบ้านพัก ตัวบ้านพักเป็นแบบชั้นเดียวง่ายๆ ทำจากไม้ซุงที่เคยใช้ทำโลงศพในอดีต! แค่คิดว่าต้องนอนในบ้านทำจากโลงผี สยองไหมล่ะ

ยิมเค้ามาจาก ::  http://www.arunsawat.com/board/index.php?topic=6502.0

๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐

กิ๊วก๊าวอันดับมากๆเลยล่ะค่ะ เป็นสถานที่โรแมนติคมากๆเลยล่ะค่ะ อยากไปใช้จัดงานแต่งงานของตัวเอง จะดีมั้ยน๊า ถ้าไปบอกรักกับขอแต่งงานในสานที่แบบนี้อ่ะ กรี๊ดกร๊าดตายเลย แอร๊ยยยยย

น่าไปฮันนีมูนจังเลยน๊อ (แต่อยากได้เจ้าบ่าวแบบนี้อ่ะ)

† อ่านคำเตือนกันก่อนนะจ๊ะ เบเบ๋...... †

เอนทรี่นี้ เน้นเวิ่นเว้อ

บ่น พล่าม ไร้สาระของเจ้าของบล๊อกนะครับ

ไม่มีสาระอย่างแรงแต่เป็นการบ่นไปวันๆเฉยๆนะ.....

เอ่อ ผมว่ามันช้าไปไหนที่จะบอกว่าผม เรียนคณะบัญชี มหาลัยหอการค้าไทย แม้แต่ม.เอกชน แต่แล้วยังไงล่ะครับ วิชาบัญชีมันไม่ใช่เรื่องล้อเล่นเลย งานเยอะมาก........แล้วมีแต่อันละเอียดๆและปวดเศียรเวียนเกล้าเช่นทุกวัน ใช่ครับ แม้ร่างกายกับหัวสมองจะสปินนิ่งอราวด์เดอะเวิร์ล แต่จิตใจของผมกลับดีขึ้นอย่างฉุดไม่อยู่

แอร๊ยยยยย แบบนี้ต้องเรียกว่าศัพท์ใหม่สินะจ๊ะ? มามะ เดี๋ยวคุณพี่จะบอกให้ทราบเองนะจ๊ะ

(เอาแล้วไงว้อยยยย แกเมนแคสย่าไม่ใช่เรอะ ไหงกลายเป็นคุณพี่ได้ละเคอะ.....ผมไม่แปลกใจหรอก เมื่อศรีภรรยา...มั้ง ของกระผมมันดันบอกว่าผมเหมือนฟรานซิส แต่เพื่อนตรูชื่อขึ้นต้นด้วยม.ม้าบอกว่าผมนั่นแหละ มันคุณปู่โรมัน แต่ละตัว พวกหล่อนให้ช้านนนดีๆทั้งน้าน)

เรียนรากเลือด ความรัก(ไม่)แห้งเหือด

อืมนะ.....อืม.....ๆ

กลับมาบ่นต่อ.....ตอนนี้ผมกำลังหาเหา เอ๊ย หาอะไรทำกันว่าง นั่นก็คือ การสร้างคุณวิชาการบัญชีให้มันออกมาโมเอ้ อย่างหาใดปาน เพราะอะไรน่ะเหรอ ถ้าไม่จิ้นแบบนี้ ผมว่าผมเรียนไม่จบแน่ ผมว่าตัวเองคาที่แหงแซะ เพราะงานเยอะมาก.........(เอาไว้ออกแบบและวาดเสร็จเมื่อไหร่จะเอามาลงนะจ๊ะ)

บ่นต่อ.....ไม่สิ บ่นแบบธรรมดาๆไม่ได้ ไม่งั้นไม่ใช่อีคุณเติร์ก งั้นบ่นแบบจดหมายรักแล้วกันนะครับ

คุณบัญชีที่รักยิ่งครับ

คุณบัญชี....ไยยังไม่รับผมเพื่อนสนิทอีกครับ ไหนๆเราต้องเข้าหอลงโรงเป็นผัวเมียกันแล้วแท้ๆ ทำไมยังไม่ยอมให้ผมเข้าใจในตัวของคุณอีก ผมไม่เข้าใจเลยครับ ทำไมคนที่ทั้งสวย หล่อ และมีเสน่ห์เหลือล้นแถมใครๆต่างพากันห้อมล้อมแบบคุณถึงไม่ยอมให้ผมเข้าใจและรักคุณแบบแท้จริงซักที ทำไมครับผมผิดตรงไหนครับ

(แปลภาษาคนให้เข้าใจง่ายๆนะ

ทำไมกูยังเรียนไม่รู้เรื่องซักทีวะเฮ้ย ไหนๆกูก็ต้องอยู่กับมึงมาตลอดชีวิตเนี่ยย ห๊าาาาา ทำไมเมิงยังไม่ยอมให้ตรูเข้าใจเมิงซักทีฟะเฮ้ยยย จะเล่นตัวและซึนเดเระต่อไปแค่ไหนนะเนี่ย ผมไม่ชอบสาวซึน เข้าใจมั้ย ผมไม่ชอบคนเล่นตัวแบบคุณนะ แล้วกรูผิดตรงไหน ทำไมกรูเรียนไม่รู้เรื่อง)

คุณบัญชีครับ ผมรู้ว่าผมผิดที่คุณอาจจะโกรธผมที่ผมไม่มีเวลาให้คุณ ซึ่งคุณก็งอนผมและไม่ยอมพูดกับผมอยู่ตั้งนาน ผมขอโทษคุณจริงๆนะครับ แต่ผมรักคุณมากๆเลยนะครับ คุณบัญชี ชีวิตผมมีแต่คุณคนเดียวเท่านั้นจริงๆครับ ผมขาดคุณไม่ได้เลย คุณเป็นยอดดวงใจยอดดวงจิตของผมเลยครับ

(แปลต่อ กูรู้ว่ากูผิดที่กูขี่เกียจอ่านบัญชี กูรู้ว่ากูผิด ซึ่งมันก้ทำให้ผมเรียนไม่รู้เรื่องเลยต้องรู้สึกหัวโล่งลอสเมมโมรี่ได้ทุกคราวัน ความผิดตรูอีกสินะ? แต่รู้มั้ย ในเมื่อผมเรียนคณะบัญชี จบไปทำงานและตลอดชีวิตซึ่งรวมไปถึงการสอบออดิทผู้ตรวจน่ะ มันใช้บัญชีทั้งนั้นเลยนะเว้ยยยย แล้วให้ตรูไปเรียนอะไรเพิ่มเติมอีกฟะ แล้วถ้าผมเรียนคณะบัญชี ผมก็ขาดมันไม่ได้ เพราะไม่งั้นผมก็ไม่มีอะไรจะ...เอ่อ แดรกกก น่ะครับ)

ดังนั้นคุณอย่าโกรธอย่าเคืองผมเลยนะครับ ผมรักคุณคนเดียวจริงๆครับ รู้ไหม ผมรักคุณมาก คุณคือสิ่งสำคัญที่สุดในชีวิตของผม ผมรักคุณจริงๆ ดังนั้นถ้ามไม่รังเกียจผมขอพาคุณไปเที่ยวข้างนอกเป็นการขอโทษและผมจะตามใจคุณทุกอย่างเลยนะครับ ไม่ว่าคุณจะต้องการอะไร ผมพร้อมจะให้คุณได้ทุกอย่าง

รักคุณบัญชี

เติร์ก

(อ่ะ แปลต่อ....สุดท้ายล่ะ ถ้าตรูไม่รักไม่สนใจบัญชีตรูจะเอาอะไรกิน เพราะงั้นมันสำคัญจริงๆ เพราะถ้าไม่มีมันก็ไม่มีกิน)

เอาล่ะ พอเหอะ ชักนอกเรื่องและเกรียนเกิดเหตุแล้วตรู ลาเพื่อนๆดีกว่าเนอะ บะบายนะจร๊าาาา

(ป.ล.เพื่อนๆในเฮตาเลียแช๊ตบ๊อก อย่าลืมหน้าผมล่ะ ขอร้อง แม้จะไม่ค่อยได้เข้าก็เหอะ)